22 Şubat 2012 Çarşamba

Beklemekten Bıkmaz Ömrüm

Keşkelerini biriktirirsin içinde, içinde birikir, zamanla ağırlaşır bütün yarım kalmışlıklar. Zaman geçer sonra ve her geçen gün daha çok aklını kurcalamaya başlar acabalar. Unutmak istersin,unuttum dersin,böyle olması gerekmiş dersin,susarsın,yaşarsın...
Aylar geçer,yıllar geçer ama içindeki burukluk,o tarifsiz şey,o kırgınlık geçmez asla. Geceleri kafanı kurcalar, uyuyamazsın.Unutmak istersin,unutamazsın. Zamana bırakırsın..
Yeni insanlar tanırsın,yeni kararlar alırsın. "Tamam oldu" dersin.Ama yine olmaz. Hiçbir parça uymaz o eksikliğe.
Ve zaman daha hızlı akıp geçer. Durup düşünürsün.Kaçtığın bütün gerçekleri serersin önüne. Düşünürsün,hayal kurarsın,düşünürsün,susarsın. Boşverirsin ve devam edersin. Olmaz ama olamaz çünkü. Ve tekrar düşünürsün,bütün keşkeleri,bütün ihtimalleri düşünürsün.Cesaretini toplarsın ve üzerine gidersin bütün kaçtıklarının.En çok korktuğun şeyi yaparsın,beklersin..
Beklersin..
Beklersin..
Sonuç?
Hiç işte kocaman bir hiç..
Ve en kötüsü ne biliyor musun blog? O keşkeler,acabalar birer vebadır ve asla mutlu olmana izin vermez.
Ve kalpsiz çocuk bunları hiç bilmez.

1 yorum:

Adsız dedi ki...

Dostummmm, bu dünyada bi numara yok!dünya bize yetmez...