17 Ağustos 2011 Çarşamba

Veda. . .

Sevemedim Vedaları. .
Uzun yani çok ama çok uzun zamandır blogumu saçmalamak için mesken tutmuş durumdayım, farkındayım. İşte bu gece itibariyle bu saçmalardan seçmelere bir son vermek istedim. Son yazımı karalayıp,kayboluyorum. Daha önce yapmalıydım bunu biliyorum.Neden daha önce. . ?? Yarama basma blog. Salağım işte..Giden gitmiş  çoktan hem de veda bile etmeden,ben de gidiyorum . Tam olarak bundan iki yıl önce güzel şeyler yazmak için,başka bir kayboluş sonrası açmaya karar vermiştim bu blogu. . .Ama sonraları. . ?? Yanii değişti herşey...İnsanlar kötü ! olay bu kısaca.. .  Yine saçmalıyorum . ..
Aslında üzülüyorum . ..Bi dolu anım var.Sonra zaman harcayışım,mutluluğum ve üzüntüm...Kaybedişim belki.Bilmiyorum her neyse.
Ben deli dolu biriyim,ama şu an sadece doluyum. . .Cümlelerim var. Sonra bekleyişler. . .Artık anlamaını yitirdi bu blog benim için. öyle.. Zaten kimsenin üzüleceğini sanmıyorum bu duruma..Okuyan kaç kişi kaldı ki artık. Değil mi kalpsiz çocuk??!!!!

Ama herşeye rağman çok güzel insanlar tanıdım bu blog sayesinde onlar ile inşALLah bağımız kopmayacak. . .Çok sevgili Arzu Keş,SanaL Aşık,Arzu Abla bunlardan başlıcaları... Başkaları da var tabi...Hepsini tanımak,her cümlede,her satırda yaşamlarına biraz daha girmek güzeldi..Bambaşka hayatlardı hepsi.Hoş işte.
Tabi tanıdığım için pişman olduğum kişilerde var. Tamam.Sus.
Bütün yazılarımı okudum baştan sona,hani eski bir resme bakar gibi . .. Öyle birşey işte...Pek kayda değer birşeyler de yokmuş aslında..Saçmalık hepsii.Neyse. . .

Yeni bir blog belki...Yeni insanlar felan..Ama anılar hep kalır. Unutulmaz.
Aslında şöyle anlatmak istiyorum bu vedayı.. Tam iki yıl önce.
24 Marttı
işte öyle...
Bu sefer arabeske bağlamıyacağım.Sevmem ki pek...(:
Sustum. . .
Bazı ihtimaller,ihtimal kalmaya mahkumdur blog. . .
Neyse. . .

Kısa tutaLım son sözleri. . ..

Elveda. . .




13 Ağustos 2011 Cumartesi

Zamanla. . .

                                     Evet zaman. . .
Sadece zamanla düzelicek herşey.Belki farkına varacaksın sahip olduklarının,belki kabul ediceksin kaybettiklerini.
Zamanla azalacak acıların,zamanla güçlü olmayı öğreneceksin.Cümlelerin zamanla yerine ulaşmayı becerebilecek..
Ve zamanla geçicek acılar. . .
Zamanla kaybediceksin,en sevdiklerin bile olsa kaybettiklerini . . .
Ve zamanla kazanacaksın. .

Bırak şimdi onlar kazansın,onlar mutlu olsun bırak...Sen hep üzül,hep kaybet.!
Zamanla kazanacaksın,mutlu olcaksın zamanla. . .Hayat bir kenara itmiş gibi ya seni,zamanla merkezi olacaksın bu hayatın.Sadece zamanla...
Değerini bilmek gerek bu zamanların,derinine inebilmek sonra hayatın...
Boş kişilere verdiğin değerler,saçma insanlardan duymak istediğin cümleler ve daha bir dolu şey uçup gidecek zamanla...
Sadece sabretmek gerek!
Sabretmek!
Beklemek. . .
Ve zamanı iyi değerlendirmek. . .