12 Aralık 2011 Pazartesi

Olmadı,olmuyor !

Olmuyor,belki de hiç olmayacak bilmiyorum.İçimde birşeyler var. Söküp atamıyorum,engel olamıyorum. Sanki hep böyle devam edecekmiş gibi. Sanki hiç bitmeyecekmiş gibi.
Belki her şey çok daha güzel olacak zamanla ama ben bu ihtimali imkansız görüyorum. Eksik, hep eksik bir şeyler. Ne zaman tam olabildi ki??
Bu kez tamam diyorum,evet bu kez tamam. Sonra ne oLuyor peki.? Sadece tek bir kelimeyle  yıkılıyor en sağlam kararlar.
Ve acı da olsa anlıyor insan,yalnızlıktan öte köy olmadığını..Sadece alışmak gerek,içine atmak,biriktirmek.
Susmak sonra,düşünmemek ve kaybolmak kalabalıklarda.Boğulmak,sesliklerde.Ve yok olmak akıp giden zamanla...
İşte bu derece umutsuzum Rabbim!
Sadece ferahlık istiyorum..
Kalbime bir ferahlık ver,ömrüm senin olsun..
Sonbaharı al kalbimden,baharı yaşamasam da olur.
Herkesi al ömrümden,yalnız sen kal nolur !

17 Ağustos 2011 Çarşamba

Veda. . .

Sevemedim Vedaları. .
Uzun yani çok ama çok uzun zamandır blogumu saçmalamak için mesken tutmuş durumdayım, farkındayım. İşte bu gece itibariyle bu saçmalardan seçmelere bir son vermek istedim. Son yazımı karalayıp,kayboluyorum. Daha önce yapmalıydım bunu biliyorum.Neden daha önce. . ?? Yarama basma blog. Salağım işte..Giden gitmiş  çoktan hem de veda bile etmeden,ben de gidiyorum . Tam olarak bundan iki yıl önce güzel şeyler yazmak için,başka bir kayboluş sonrası açmaya karar vermiştim bu blogu. . .Ama sonraları. . ?? Yanii değişti herşey...İnsanlar kötü ! olay bu kısaca.. .  Yine saçmalıyorum . ..
Aslında üzülüyorum . ..Bi dolu anım var.Sonra zaman harcayışım,mutluluğum ve üzüntüm...Kaybedişim belki.Bilmiyorum her neyse.
Ben deli dolu biriyim,ama şu an sadece doluyum. . .Cümlelerim var. Sonra bekleyişler. . .Artık anlamaını yitirdi bu blog benim için. öyle.. Zaten kimsenin üzüleceğini sanmıyorum bu duruma..Okuyan kaç kişi kaldı ki artık. Değil mi kalpsiz çocuk??!!!!

Ama herşeye rağman çok güzel insanlar tanıdım bu blog sayesinde onlar ile inşALLah bağımız kopmayacak. . .Çok sevgili Arzu Keş,SanaL Aşık,Arzu Abla bunlardan başlıcaları... Başkaları da var tabi...Hepsini tanımak,her cümlede,her satırda yaşamlarına biraz daha girmek güzeldi..Bambaşka hayatlardı hepsi.Hoş işte.
Tabi tanıdığım için pişman olduğum kişilerde var. Tamam.Sus.
Bütün yazılarımı okudum baştan sona,hani eski bir resme bakar gibi . .. Öyle birşey işte...Pek kayda değer birşeyler de yokmuş aslında..Saçmalık hepsii.Neyse. . .

Yeni bir blog belki...Yeni insanlar felan..Ama anılar hep kalır. Unutulmaz.
Aslında şöyle anlatmak istiyorum bu vedayı.. Tam iki yıl önce.
24 Marttı
işte öyle...
Bu sefer arabeske bağlamıyacağım.Sevmem ki pek...(:
Sustum. . .
Bazı ihtimaller,ihtimal kalmaya mahkumdur blog. . .
Neyse. . .

Kısa tutaLım son sözleri. . ..

Elveda. . .




13 Ağustos 2011 Cumartesi

Zamanla. . .

                                     Evet zaman. . .
Sadece zamanla düzelicek herşey.Belki farkına varacaksın sahip olduklarının,belki kabul ediceksin kaybettiklerini.
Zamanla azalacak acıların,zamanla güçlü olmayı öğreneceksin.Cümlelerin zamanla yerine ulaşmayı becerebilecek..
Ve zamanla geçicek acılar. . .
Zamanla kaybediceksin,en sevdiklerin bile olsa kaybettiklerini . . .
Ve zamanla kazanacaksın. .

Bırak şimdi onlar kazansın,onlar mutlu olsun bırak...Sen hep üzül,hep kaybet.!
Zamanla kazanacaksın,mutlu olcaksın zamanla. . .Hayat bir kenara itmiş gibi ya seni,zamanla merkezi olacaksın bu hayatın.Sadece zamanla...
Değerini bilmek gerek bu zamanların,derinine inebilmek sonra hayatın...
Boş kişilere verdiğin değerler,saçma insanlardan duymak istediğin cümleler ve daha bir dolu şey uçup gidecek zamanla...
Sadece sabretmek gerek!
Sabretmek!
Beklemek. . .
Ve zamanı iyi değerlendirmek. . .















25 Temmuz 2011 Pazartesi

Tek Bir CümLe

Bazen...
Tamam kabul aslında sık sık ,insanın hayatı tek bir cümleye bağlanır...O cümleyi kurunca ya biter herşey,ya da yeniden başlar..Kim bilir hayatımızda ne kadar yaşamışızdır bu sanşsızlığı...Kim bilebilir belki de böyle olması gerekir...O cümle hep içimizde bir yerde söylenmeyi beklemelidir..Acabalar düşer içimize...Acaba söyleseydim değişir miydi her şey?.. Yumuşar mıydı o kalpsizin kalbi...Anlayabilir miydi cümlelerimi..Keşke söyleyebilseyim...Ah şu gurur...Zamanı birkaç ay geriye sarabilir miyiz mümkünse..??
Yoo yoo hayır..
Aslında ben de biliyorum.Böyle olduysa,böyle olması gerekir. Ama umut işte bırakmıyo yakamı..Sonra sorular...Sonra acabalar..Falanlar..Filanlar..

Ancak sonralarda bulabilceğim sorularıma yanıt...Bekliyorum..
Umut ediyorum...
Tek cümleyle acılarımın dinmesini istiyorum...
Ve sanırım yine saçmalıyorum. ..

18 Temmuz 2011 Pazartesi

Emin OL(a)mamak..!

Günler geçer,aylar geçer yıllar geçer...Her geçen zaman diliminde hayatımıza yeni renkler,yeni insanlar giriverir..Bazen siyahlar beyaz olur,bazen ise beyazlar siyah...Belki mutlu oluruz sık sık,belki kalbimiz kırılır,belki umudumuz biter,olmadı  mı yeniden başlarız...Her geçen zaman hayatımıza belki bir isim,belki bir insan ,belki de bir aşk bırakır..Acılar ah acılar. . .
Geçen onca yıllar içerisinde ne çok duyarız şu iki kelimelik cümleyi 'seni seviyorum'...
Çoğu zaman sevsekte milyonda bir de olsa sevildiğimiz zamanlarda olmuştur. Daha doğrusu bu cümleyi duyduğumuz zamanlar..'Sevilmek' .  . .
Gerçekten bir yabancı sizi sevebilir mi..??
Üzerinde sayfalar dolusu yazılarda yazılsa,bütün bi ömür bu soruya cevapta aransa,asla bir sonuca varılamaz..
Bu nedenle var olanla yetinmek gerek. . .

Derinlere dalmadan inanmak gerek,ucunda kıysından mutlu olmak belki..Fazlası bize lüks çünkü..

Sevmek nedir olric?
-Sevmek sessizliktir efendimiz...
-Susarsam bilmez ki sevdiğimi olric?-
Susarak haykırınız efendimiz...
"Oğuz Atay"

9 Temmuz 2011 Cumartesi

Asosyalim..!

Yok arkadaş bu hayatta sosyal olamam ben..Hoş hangi sosyallikten bahsediyoruz..? hani şu hoş ama boş olanından..Aslında bi dolu,kitap ve gündem takibim var. Ama söz konusu insan içini çıkmaya gelince hepsini içime atıveriyorum.Konuşmaya bir başlabilsem..Aslında çok boş bi insan da değilim gibi blog..Neden böyle ki sence..?
Çoğu şeyi takipte ediyorum ama olmuyor işte neyse..

Bazen hani şu her şerde yatan hayır var ya,işte onu farkedebiliyor insan.. Bende bu ara onu farketmiş olmanın verdiği aşırı doz mutluluğu yaşıyorum.(:

Bu arada yine hayaller..Ya benim kadar hayal dünyasında yaşayan bir başka canlı var mı çok merak ediyorum. Varsa da tanışmak isterim hani..Duyun sesimi tüm hayalperestler..(:
Ve birşey daha var,insan bu hayatta en çok hayallerine sahip iken,en çokta hayallerini kaybediyor..

Uykum geldi öyle işte blog aslında yazmak istiyorum ama neyse ..
Hadi selametle..

28 Haziran 2011 Salı

Üzgünüm...

Bazı şeyler için iyi olmak yetmiyor be blog..Mutlu olmak,aşık olmak,sevmek için iyi olmak yetmiyor..Sevilmek için,mutlu olmak için iyi olmak gerekmiyor.. İyi olmanın tek getirisi kaybetmek oluyor bu adaletsiz dünyada..
Kaybediyor hep iyiler bu dünyada...Üzülen hep saf ve temiz insanlar oluyor.. Gerçek aşkı,yalanlarla ihanetlerle hep kötüler yaşıyor..
Üzülmekten yorgun düştü kalbim.. Ve artık sadece üzülmekle kalmıyor,üzüyorumda sık sık..İçimde birşey var sebebini bilemediğim,tarif edemediğim... Üzgünüm işte,gerek yok süslü cümlelere.. Bana yapılanı başkalarına yapıyorum..Yapmak istemiyorum aslında,ama duygular..
Yetmiyor bazen iyi olmak be kalpsiz çocuk..
Sevmek için sevilmek için yetmiyor iyi olmak..
KaLpsiz olmak lazım,düşünmeden kırmak,kıymet bilmemek lazım mutlu olabilmek için...

24 Haziran 2011 Cuma

Uzun Zaman Sonra...

Gelirsin,gider.
Seversin sevmez.
Beklersin gelmez,beklemezsin koşarak gelir.
Özlersin,özlemez,özlemezsin,özler..
Kovalarsın,umursamaz,kaçarsın,kovalar..
En kötüsü hatırlarsın,unutur,tamam unuttum dersin aniden çıkagelir..Darmadağın eder hayatını.Neden gitmiştir.Gelmesindir.Unutulmuştur..Acılar zar zor dinmiştir. Bitmiştir.Kalpsizdir,anlamaz,bilemez,sevemez.. Ama bir yanın hep "belki" der. Unut onu  kaLbim,vazgeç,sevme..
Üzülme artık,mutlu ol..
Hayat kısa..Geçmişi sil,yeniden başla..

Öyle işte blog. Öyle yazamıyordum,yazmıyordum..Kapatmayı düşünüyordum seni..
Neyse böyle birkaç cümle yazdım buraya.. Kısa kısa yaşaıyorum çok şükür gibi gibi..

Selametle..

19 Nisan 2011 Salı

Uzunca Bir Zaman Sonra...

Hayır olamaz. . .


Çok uzun zaman oldu yazmayalı,yazamayalı yahut. Bir dolu şey yaşandı. Bir dolu üzüntü,mutluluk,pişmanlık...
Her neyse.
Yaşıyoruz çok şükür. Hatalar yapıyoruz sık sık. Pişman oluyoruz  ardından. Ve mutluluk uğruyor ara sıra. Umutluyuz...
Zaman geçtikçe kaybediyoruz sık sık. Değişimi yaşıyoruz. Ama yine de 'değişmedik' diyoruz.
Tuhaf...
Aslında en kötüsü unutuyoruz tek bir şey için yaşadığımızı.(!)
Öyle işte sonuç olarak, nefes alıp verdiğimiz sürece hep umutluyuz. . .

12 Şubat 2011 Cumartesi

Fısıltı..

Kız kulesi..
Dost muhabbeti..
Huzur..

Bir daha ki buluşmamızda yapacaklarımızı sıralayalım dostum..

Aylar sonra ki buluşmamız için mesela.

Biliyor musun aslında hep her şeyi erteliyoruz dostum.
Ve ben otuzumuza doğru yaklaştığımızda,hiçbir şeyden zevk almıyacağımızı düşünüyorum. Sanki hayat bitmiş gibi hani..

- O da birşey mi ben bu aralar otuzuma gelmeden öleceğimi düşünüyorum.Hazır değilim biliyor musun?

 Sevdiklerinin ölümünü beklemektense,ölüp gitmek daha iyi aslında tabi.
Ama bu aralar ben ölecekmişim gibi.

Aslında her şey kabullenmekte bitiyor.Geçici bir ayrılık.Sen yahut ailenden biri kısa bir süreliğine ayrı senden.
."Biz burada konuk oyuncuyuz. Bunu sende biliyorsun" 

Dünya hayatı kısa zaten.Sonrası sonsuzluk..

Sonsuzluk..
Bir kere dördüncü sınıfta düşünmüştüm sonsuzluğu.Aklım yetmedi.Bir daha da düşünemedim.

9 Şubat 2011 Çarşamba

Geldimm..

Sonunda tatilim başladı ve İstanbuldayım.Gerçekten özlemişim  ama kararımın arkasındayım blog
Nasıl bir dönemdi?
Tuhaf ve karışık... Ama sanırım alıştım. Emekli olunca yerleşeceğim şehiri buldum sanırım. (:
Yeni insanLar..
Her türlü olanları var. Neyse ki döndüm.Kaçırdığım bir sürü sosyal faaliyeti şimdi gerçekleştirmek istiyorum.
Kitaplar,yazarlar,tv,net...
Ve İstanbul..
Sanada daha fazla vakit ayıracağım inşallah blog.(:
Öylee..

10 Ocak 2011 Pazartesi

ÖyLe..

Bazı şeyleri rayına oturtmakla,tam çözüm üretmek arasındaki ince çizgide gidip gidip geliyorum.
Ve artık hayatıma çeki düzen vermek için,her şeyin dört dörtlük olmasını beklemiyorum.Ki zaten bu çok büyük bir saçmalıktı.! Kabul.
Zaman akıp gidiyor.Gitsin de zaten ama boş gitmesin,layıkıyla gidiversin bi zahmet.

Karmakarışık günlerdi geçirdiklerim ve bir dost sevgisi yeri kadar küçüldü kalbim.Hayal kırıklığıydı bu ya da gerçekler.Ayırt edemedim pek.

Sıfırladım an itibariyle her şeyi,hatalarımı kabullenip devam edeceğim artık hayatıma. Yazılı anlatım diye abuk bir ders sebebiyle,yazı yazmaktan tiksinsemde.Sevgili blogum senin yerin ayrı.(: Neyse bu kadar ..
Ve ingilizce dersindeki nostalji rüzgarından bir alıntıyla son veriyorum bu yazıya..

I'm a big big girl
In a big big world
It's not a big big thing if you leave me...

Emilia..