5 Aralık 2009 Cumartesi

MUHAYYİLE..

Evet yine ben ve benim o bitmeyen sorunlarım.Bu aralar içine kapanıklığım ve asosyalliğim tavan yapmış durumda.Psikolojik sorunlarımda sürekli şekilde artışlar devam etmekte.Psikolağa gitme ihtiyacım hala mevcut."Hayattan emekli olma"isteğimse tam gaz sürmekte.

Bir kitapta geçen ve beni çok etkiliyen "muhayyile" olayına da değinmek istiyorum.Şöyle ki insanlar böle içine kapanık,kendini yetersiz ve aciz hissedenleri.Muhayyile yani hayal alemine öyle bir dalıyolarmış ki;normal hayattan kopuyolarmış.Bu durum bende fazlası ile mevcut.!
Muhayyilemizdeki yaşam bizim yaşamak istediğimiz yaşam ve ordaki biz olmak istediğimiz biz olduğundan,bu durum bize büyük bir haz vermekte ve bizi gerçek dünyadan koparmakta.
Mesela bugün Esma'ya anlattım biraz derdimi,anladı mı bilmiyorum,anlatabildim mi hiç bilmiyorum.Meydana gittik,dolaştık biraz.:( En nefret ettiğim ortamlar;çevremde bir sürü insanın olduğu ortamlar..Uff... sonra hızlıca çıktık oradan,dayanamadım daha fazla..:( Esma'dan ayrıldıktan sonra boş boş dolaştım hiç bilmedğim sokaklarda.Abuk sabuk bulşmalar olsada.
Sonra kitap fuarı gibimsi bişey vardı.Kitaplara baktım bol bol ve tutamayıp aldım yine.Harcadım bütün parayı yani.:)
Eve geldim şimdi yazmak istedim içimdekileri,yine sıkıntı, yine boşluk hep bi yerlerde....:(

2 yorum:

Adsız dedi ki...

demek öyLe .. bir kere de Nekre'ye anLatmayı deneyiver istersen anLar beLki tabii Allah (c.c) isterse . .

münzevi kişilik dedi ki...

Belki mi..Anlar tabii,ben anlıyorum ya onu,o da anlar beni.Ama ahh bi cümlelere tam dökebilsem dertlerimi...:(