2 Aralık 2009 Çarşamba

Manidar Bir Hediye..

Ihım Ihım...

Nerden başlasam konuya acaba..?? Çok şey yazmak istiyorum fakat başlayamayorum.Ama bir yerden başlamak lazım değil mi..??
Herşey geçen sene ki dönemin,ilk edebiyat dersinde başladı.Yeni bir edebiyat öğretmeni;şöyle ellili yaşlarda,biraz soğuk gibi ve azıcık itici sanki.İlk izlenimler böyle idi.Sonra dersler ilerledikçe nasıl muhteşem bir hoca ile karşı karşıya geldiğimizin farkına varmaya başladık.İlk kez bir hoca salt bilgiyi bırakıp,bizimle sohbet ediyo ve derinlere iniyorduk.Dersler muhteşem geçiyo,duygularmızı ifade ediyorduk.Edebiyat derslerini iple çekiyordum.Bazı komplekslerim hariç.Düşünceleremizi rahatça paylaşabiliyor,zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorduk.Hele hocanın konu arlarına şıkıştırdığı o şiirleri,konuyu tam özetleyen muhteşem dizeleri,kabul etmesede muhteşem okuyuşu..

Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni aldattı gitti,
Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni aldattı gitti,
Yine kamyonlar kavun taşır

Fakat içimde şarkı bitti.
Cahit KÜLEBİ.

İşte böyle derslerimiz ,gerçekten ders gibi geçer ve gerçekten ögrenirdik.Son senemizi de beraber geçirririz diye hayal ediyorduk hep.Ama öyle olmadı.:(
Sevgili hocamız Çagrıbey and.lisesindeydi artık.İlk duyduğumda şok oldum çok üzüldüm,aslında daha çok sitem ettim,kızdı(dık)m.Sonra bir arkadaşımız sayesinde hatice ve ben de hocaya mektup yazmaya karar verdik.Bütün içimizdekileri yazdık.Bi kere ona kırılıp ders dinlemekten vazgeçtiğimi,Hatice'ye:"hangi Hatice"diyince üzüldüğünü felan.Sonra hocadan bize eski kitaplarından hediye etmesini istedik.(yüzsüzlük işte xD..) Hani şöyle eski,ilerde onu hatırlatıcak bişey.


Mektubu Büşra vericekti.Her sabah Büşra verdin mi..? diye diye delirttim kızı.Ama sağolsun sonunda vermiş.
Ve bugün hocamız bizi ziyarete geldi.Öğle paydosunda sunum odasında toplandık ve birkaç hocamızın da dersini alıp tam 120 dk boyunca dinledik,konuştuk,hüzünlendik,eğlendik. Konuşmanın başında hoca Emre'ye birşeyler gettirtti,poşetler içinde.Hiç aklıma gelmedi tabi kitap olcacağı,unutmuşum bile..(:

-Hocam bırakın sizi bulmuşuz.Napıcaz onları felan.diyoruz.

Ama canım hocam o zahmetlerle oluşturduğu kütüphanesinden bizim için bir sürü kitaplar seçmiş.Ve mektup yazanlarınkini imzalamış.
Çağırdı beni ve Semiha AYVERDİ'nin "Yolcu Nereye Gidiyorsun" adlı kitabını verdi.

"Bal tadında bir ömür dileğiyle" yazıyodu.Ve kitabı aldığı tarih 06.03.1976
idi.Çok güzel bi hediye oldu benim için. Ömrümün sonuna kadar saklıcağıma eminim.Çok güzel dakikalar geçeirdik,zaman çabuk geçsede güzeldi.Gittiğine pişman olmuş hocamızda,anlattı bol bol.
Büyülü bir gündü,her yönden.Buna ihtiyacımız vardı bu aralar.
Böyle bir öğretmene,böyle arkadaşlara ve bu okula sahip olduğum için çok mutluyum.Kısacası bugün hüzün ve mutluluk karışımı bir gün olsada.Mutluluk ağır bastı galiba..(:


"Test ile tost karışımı öğrenciler"..(:

Hiç yorum yok: