2 Kasım 2009 Pazartesi

Hep Bi Boşluk..

04.04.2009


..Susuyorum.Susmak ne kadar dertlerime çare olacaksa,o kadar susuyorum. konuşmak istiyorum bazen,hem de susmak istiyorum ama bir taraf ağır basıyor hep,sessizce susuyorum. Günlerim normal gözüksede,aslında kimsenin anlayamayacağı kadar anormal bu aralar.Düşlerimse bir o kadar ütopikleşti yine, hayal gücüm ise sınırları zorluyor.Olmıyacak düşler peşinde savrulup duruyorum.Zaman dursun istiyorum bu arlar sık s ık.Hep bu yaşımda,lise yıllarımda kalmak,hep bu günleri yaşamak istiyorum.

Yaşamak zorunda kalıyorum akıp giden hayatı öyle ya da böyle.Ailemi,dost dediğim kişileri kısacası insan tanımına sığdırılabilecek herkesi tanımaya,kavramaya çalışıyorum.Ama olmuyor beceremiyorum sanırım.O kadar imkansız ki insanları anlamak,hiç çakmadığım fizik dersini anlamak bile daha kolaydır eminim.(:

Bir boşluk var sanki hep bir boşluk...O boşlukta yaşıyorum sanki,öylesine derin bir boşluk ki sonunu göremiyorum,kaybolmak,yok olmakta istemiyorum.!
İstediğim gibi , istediğim saate kadar dolaşamıyorum sokaklarca keyfimce,bırakamıyorum kendimi boşluğa.Adeta bir hiçim bu boşlukta,bunu derinden hissediyorum."Devler ülkesinde tek bücürüm sanki." Devlerin beni ezip geçmesinden çok korkuyorum.Yaşamak için dev olmak gerek biliyorum.Belki yaşamkta istemiyorum.!
Dev olup yaşamayı,cüce olup kaybolmaya yeğliyorum..:(

Hiç yorum yok: