5 Kasım 2009 Perşembe

Büyümüşüz farkında olmadan.

Hergün bir adım daha yaklaşıyorum galiba..
Günler hızlı geçiyo olsa da an'ları yaşıyorum,mutluyum.
Bitiyo olsa da bazı şeyler,bu sene daha az pişman olacağım gibi.
Bir bakış,bir gülüş,bir özür karıştırıyor kafamı,napıcam bilmiyorum.
Ama bugün anladım galiba; üç sene sonra aynı ortamda, aynı şartlarda, tek fark büyümüş olmamız.
Düşüncelerimizde büyümüş.
Bu olgunluk oluyo galiba..
Bilmiyorum kafam karışık ama mutluyum,bir daha dönemeyceğim bu yılların tadını çıkarıyorum.
Bugün Ali hoca da söyledi."Bu sıralardaki arkadaşlıklarınızı koruyun.Nereye giderseniz gidin birbirinizi çok arıyacaksınız" dedi.
Artık daha iyi anlıyorum bazı şeyleri,daha olgun karşılıyorum.
Daha mantıklıyım gibi ama duygularım yine de ağır basıyo.
Bir an oluyo uçuyorum mutluluktan,sonra...
Sonrası yok aslında, güzel cümleler kurucam, hüzün olmasın bu yazıda.
İçimde tek bir ukte kalmadan "elveda" demek en güzeli olsa gerek..(:
Tarifsiz duygularım,belki de isyanlarım var ama kabullendim gitmeyi,alıştırdım kendimi.
Bekliyorum AYRILIK VAKTİNİ...

Hiç yorum yok: