25 Kasım 2009 Çarşamba

Katsayı laneti..!!!

Tam herşey düzeldi derken,güzel güzel ders çalışmaya başlamış,sınava 140 gün kalmışken yapılır mı ki bu..??
Şu an gözyaşlarımız akıyo,içimiz acıyo,hayallerimiz yıkıldı.İnsanlar bizim üzüntümüz üzerinden nasıl mutlu olabiliyo ki,anlayamıyorum..??
Bu kadar kötü mü herkes,hayat bu kadar acımasız olamaz,olmamalı.
Gözyaşlarım akarken beni teselli eden arkadaşlarım,canlarım hepmizz ,çok kötüyüz.Bittik biz ya.

Emre' nin haberi alınca inanmayışı,Gülsümün gözyaşları,Esmanur'un tesellileri,Şeyda,Zeynep...ve ismini sayamadığım bütün arkadaşlarım;hepimiz bittik,yıkıldık.

Hayatım kaydı benim (bizim).Haksızlık bu,çok büyük bir haksızlık.Ama dualarımız var.Rabbim yüzümüzü güldürecek inş.Buna bütün kalbimizle inanıyoruz.Bilgisi olmayanlar için;


http://http//www.internethaber.com/news_detail.php?id=217945

19 Kasım 2009 Perşembe

Hastahane...

Dört gündür okulumdan ayrı evde,istirahatteyim.Şükür iyileştim ve yarın inş. okulumda olabilecem.Bu günlerde birşey farkettim ki sağlık gerçekten çok önemli imiş.Hele anne ve babanın değeri paha biçilemez..!! Aileme ne kadar haksızlık ettiğimi bu hastalık dönemimde farkettim.
Bişey daha farkettim aslında;biz evimizde mutlu mesut oturuken her akşam,çoğu kişi hastahanelerde birçok hastalıkla boğuşuyo,şükretmek lazım.Gerçekten çok zor küçücük çocuklar,yaşlı teyzeler...
Birde hastahene katliamları yok mu..çok ürkütücü, valla.
Sonra anneciğimin yanındaki teyzecikle (onun da benimle aynı yaşlarda olan oğlu hasta imiş..ama ne oğul:p) dertleşmesi tam bir komedi yani,tahammül etmek imkansızdı hasta hasta.

Bir köşeye çekilip o insanların çaresizce koşuştumalarını izlemek insanın içini gerçekten çok acıtıyo,insan kendi derdini unutuyo neredeyse.Durumu çok çok kötü olan insanlar var.Allah yardım etsin.
Bu arada içim içimi yiyio,bir öğretmenime çok büyük saygısızlık ettim.Üzerinden kaç gün geçti,yarın fiyakalı bir özür dilesem kabul eder mi acaba..??
Uff çok büyük düşüncesizlik ettim hem de en edilmemesi gereken kimseye.Okula gider gitmez ilk iş özür dilemek olucak.
Bakalım yarın n'olacak sevgili bloğum,bend merak ediyorum.Hadi hayırlısı...

Nedense bu hastahane muhabbeti beni ta,dokuzuncu sınıfa "Dokuzuncu Hariciye Koğuşu" romanına götürdü.
Neden acaba..(:

8 Kasım 2009 Pazar

Nefret EDİYORUMmM..!!!




Abuk sabuk şakalardan,ailemle aramı bozan danışman hocalarından,


abuk sabuk konuşan arkadaşlarımdan,okula gitmek zorunda olmaktan,


test çözmekten,konu çalışmaktan,beni anlamayan herkesten,dershaneye gitmekten,


sürekli imalarda bulunanlardan,kendini bişey sananlardan,salak saçması duygularımdan,


hayatımı mahvedenlerden,ukalalıkta sınır tanımayan insancıklardan,benim istemediğim halde akan gözyaşlarımdan,beni görmemekte ısrar eden gözlerden,nasihat çeken sözlerden,


matematikten,fizikten,okul idaresinden,sokakta tip tip bakan kişilerden,anlayışsız insanlardan,yazılıdan düşük not almaktan,çıkarcı kişiliklerden,kurduğu iki cümleden birini sallayan, bugün röportajını okuyup hayal kırıklığına uğradığım kişilikten,kitapların sonunu istediğim gibi bitirmeyen yazarlardan,insanları görünüşlerine göre nitelendiren kişilerden,önyargılardan,kendine bakmayıp (benim gibi) başkasını eleştiride sınır tanımayanlardan,günü günü tutmayanlardan,babamın sinirlenmelerinde,annemin tuhaf tepkilerinden,aileme haksızlık ettiğim için kendimde,irade sahibi olamamaktan,hocaların ayrımcılık yapmasından,okulda 9.sınıflardan,ottan,çöpten,Taklitçilerden,kıskançlardan "o"ndan,bundan,diğerinden..ve daha sayamadığım birçok şeyden,birçok özelliğimden ve çevremdeki birçok kişilikten Nefret EDİYORUMm..!!!




Ne yazık ki ne kadar nefret etsem bile hiçbirşey farketmiyo,yapcak bişey yok ama bu hayat böyle gitmez.!


Bir çeki düzen vermek lazım ya hadi hayırlısı..




5 Kasım 2009 Perşembe

Büyümüşüz farkında olmadan.

Hergün bir adım daha yaklaşıyorum galiba..
Günler hızlı geçiyo olsa da an'ları yaşıyorum,mutluyum.
Bitiyo olsa da bazı şeyler,bu sene daha az pişman olacağım gibi.
Bir bakış,bir gülüş,bir özür karıştırıyor kafamı,napıcam bilmiyorum.
Ama bugün anladım galiba; üç sene sonra aynı ortamda, aynı şartlarda, tek fark büyümüş olmamız.
Düşüncelerimizde büyümüş.
Bu olgunluk oluyo galiba..
Bilmiyorum kafam karışık ama mutluyum,bir daha dönemeyceğim bu yılların tadını çıkarıyorum.
Bugün Ali hoca da söyledi."Bu sıralardaki arkadaşlıklarınızı koruyun.Nereye giderseniz gidin birbirinizi çok arıyacaksınız" dedi.
Artık daha iyi anlıyorum bazı şeyleri,daha olgun karşılıyorum.
Daha mantıklıyım gibi ama duygularım yine de ağır basıyo.
Bir an oluyo uçuyorum mutluluktan,sonra...
Sonrası yok aslında, güzel cümleler kurucam, hüzün olmasın bu yazıda.
İçimde tek bir ukte kalmadan "elveda" demek en güzeli olsa gerek..(:
Tarifsiz duygularım,belki de isyanlarım var ama kabullendim gitmeyi,alıştırdım kendimi.
Bekliyorum AYRILIK VAKTİNİ...

2 Kasım 2009 Pazartesi

Hep Bi Boşluk..

04.04.2009


..Susuyorum.Susmak ne kadar dertlerime çare olacaksa,o kadar susuyorum. konuşmak istiyorum bazen,hem de susmak istiyorum ama bir taraf ağır basıyor hep,sessizce susuyorum. Günlerim normal gözüksede,aslında kimsenin anlayamayacağı kadar anormal bu aralar.Düşlerimse bir o kadar ütopikleşti yine, hayal gücüm ise sınırları zorluyor.Olmıyacak düşler peşinde savrulup duruyorum.Zaman dursun istiyorum bu arlar sık s ık.Hep bu yaşımda,lise yıllarımda kalmak,hep bu günleri yaşamak istiyorum.

Yaşamak zorunda kalıyorum akıp giden hayatı öyle ya da böyle.Ailemi,dost dediğim kişileri kısacası insan tanımına sığdırılabilecek herkesi tanımaya,kavramaya çalışıyorum.Ama olmuyor beceremiyorum sanırım.O kadar imkansız ki insanları anlamak,hiç çakmadığım fizik dersini anlamak bile daha kolaydır eminim.(:

Bir boşluk var sanki hep bir boşluk...O boşlukta yaşıyorum sanki,öylesine derin bir boşluk ki sonunu göremiyorum,kaybolmak,yok olmakta istemiyorum.!
İstediğim gibi , istediğim saate kadar dolaşamıyorum sokaklarca keyfimce,bırakamıyorum kendimi boşluğa.Adeta bir hiçim bu boşlukta,bunu derinden hissediyorum."Devler ülkesinde tek bücürüm sanki." Devlerin beni ezip geçmesinden çok korkuyorum.Yaşamak için dev olmak gerek biliyorum.Belki yaşamkta istemiyorum.!
Dev olup yaşamayı,cüce olup kaybolmaya yeğliyorum..:(