26 Ağustos 2009 Çarşamba

08:25


Allah'ım bir insan saf olurda,bunu bu kadar mı belli eder ya...? Kimseye bi sözüm yok.! Bu cümlede geçen "saf" ben oluyorum yani.Nerden çıktı bu saflık diye sorulacak olursa,zaten sorulmasada yazıcam bişey farketmez.Şöyle ki ;her sabah otobüsü kaçırmakta üzerime yoktur,bu sabahta aynen öyle oldu.Aslında tam olarak kaçırmadım yani kendi özgür irademle binmek istemedim.Sabah uyandım,hazırlandım,kulaklıklarımı taktım( toplu taşıma araçlarında müzik dinlemek en büyük zevklerimden xD) yahut annemin tabiriyle,kulaklarımı tıkadım.Durağa doğru ilerlemeye başladım ve ben durağa geldim,otobüs geldi.Ama oturacak yer olmadığı için binmedim tabi.Yanlış anlaşılmasın ellerim doluydu o yüzden,yoksa ayakta giderim sorun olmaz yani..! Neyse otobüse binmedim,münibüse binerim diye düşündüm.Otobüs,bir güzel geçip uzaklaştı önümden,öylece baktım arkasından sap sap:P

Neyse ki çok beklemedim,5 dakika geçti geçmedi bir tane münibüs geldi(:

Hiç mırın kırın etmeden bindim.Parayı uzattım.Etrafta olup bitenleri,sağım,solum,önüm,arkam farketmez kısacası etrafımdakilerin konuşmalarını rahatça dinleyebilmek için,müzik sesini azalttım.Çok duyarlı bir münibüs şoförüne rast gelmiştim.Münibüse binen, hamile bir abla için yolculardan yer vermelerini rica etti.İçten içe tebrik ettim kendisini.(:

Sonra az gittik,uz gittik son durağa geldik ve münibüsten indim.Her zaman ki gibi derse geç kaldığım için sağa-sola bakmadan,koşar adımlarla ilerlemeye başladım.Tabi karşıdan karşıya geçeceğim yerde frenlemek zorunda kaldım kendimi.İnmiş olduğum münibüs geçicek, arkasından bir sürü araba geçicek, sonra ben karşıya geçicem..:(Uflayıp puflarken gözüm arkadaki otobüse takıldı, otobüsteki yeşil tişörtlü bir çocuga boş boş bakıyorum öyle..Ama nedense arabalar hiç ilerlemiyo,bir terslik var sanki.Kulağıma da derinden"yol veriyo..é bilmem ne gibi sesler geliyo,tam hatırlayamıyorum.Otobüsdeki yeşil tişörtlü çocuğa boş boş bakmayı bırakıp,yola döndüğümde ne göriyim.Münibüs şoförü abi durmuş,bana yol vermiş, geçmemi beklio.(kendisini saygıyla anıyorum) bu kadar uzun anlattım ama bu dakikalık bi hadise tabiki.Göz göze geldiğimizde gülümsedim ama bi tepki vermedi,yol verdiğine vereceğine pişman ettim sanırım.Aslında basit bir olay gibi gözüksede çok taktım ya kafma ne biliyim.Bana ders oldu işte salak kafam.Bundan sonra yolda yürürken ;ne başka şeylere dalıp hayal alemlerine ucucam ne de kulaklarımı tıkıycam..!( tabi yani hayallerimin yeşil tişörtlü çocukla alkası yok,o sıradan bir obje yanlış anlaşılmasın..) Bugün böylece dersimi aldım,iyi oldu ya.xD Yarın sabah bekliyip,aynı münibüse binicem bakalım..(:(:..???


DİPNOT:Resmin yazı ile uzaktan yakından bir bağlantısı yoktur.!(:

Hiç yorum yok: